Ενημέρωση (γράφει η Δέσποινα Δημότση)

Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως η θρησκεία του 21^ου αιώνα η ολική μας εξάρτηση από το χρήμα, τον υπερκαταναλωτισμό και τον υλισμό. Αξίες που δεν υπάρχει περίπτωση να φτάσουν στον κορεσμό ποτέ, διότι οι «σπόνσορες» τους φροντίζουν να δημιουργούν συνεχώς καινούργιες ανάγκες με ρυθμό γεωμετρικής προόδου. Αν καταφέρουμε να αγοράσουμε το αυτοκίνητο των ονείρων μας, μόλις το αποκτήσουμε θα μας πλασάρουν ως ανάγκη το νέο πιο εξελιγμένο μοντέλο. Θα μπούμε ξαφνικά υποσυνείδητα στην ίδια διαδικασία του να το θελήσουμε, η οποία διαδικασία δεν θα σταματήσει ποτέ γιατί αυτός είναι ο σκοπός της, να μας «μυήσει» στον υλισμό βάζοντας στην άκρη τις πραγματικές αξίες της ζωής.

Ο υπερκαταναλωτισμός τις τελευταίες δεκαετίες με την χείρα βοηθείας ποιας άλλης παρά της τηλεόρασης, έχει πάρει τρομακτικές διαστάσεις. Δεν υπάρχει σίριαλ που οι πρωταγωνιστές να μην είναι ή διάσημοι ή πλούσιοι, να έχουν γκαρνταρόμπα των 10 ατόμων αλλά και ανέσεις όπως γρήγορο αμάξι και κινητό τελευταίας τεχνολογίας. Τους ζηλεύουμε, θέλουμε να τους μοιάσουμε, μη σκεπτόμενοι τι είδους ψυχολογία έχουν και τι καταστάσεις βιώνουν στην καθημερινότητα τους. Μας ενδιαφέρει σε μεγάλο ποσοστό ο υλισμός και η ικανοποίηση του με το λεγόμενο shopping therapy. Μόνο αν ξοδέψουμε στα μαγαζιά θα ηρεμήσουμε από τα προβλήματα που μας απασχολούν. Αλλά αυτό δεν είναι κάτι άλλο από…. ψευδαίσθηση. Πόσες φορές δεν έχουμε περηφανευτεί για το καινούργιο μας φόρεμα ή τσάντα επειδή τυγχάνει να την παράγει κάποιος «διάσημος», ο οποίος είναι «διάσημος» επειδή τα ΜΜΕ συνέβαλαν στο να τον «προωθήσουν». Η στέγαση έχει αντικατασταθεί από το αυτοκίνητο – δαπανώνται πολύ μεγάλα ποσά για αυτοκίνητο, που κάλλιστα θα μπορούσαν να επενδυθούν σε κατοικία!!!

Έχουμε αλλάξει πολύ εμείς οι άνθρωποι. Ζούμε για να δουλεύουμε και να αποκτήσουμε ό,τι μας παρουσιάζεται ως χρήσιμο, σε τέτοιο βαθμό που δεν έχουμε τον απαιτούμενο χρόνο για να απολαύσουμε τις καθημερινές μας στιγμές ευτυχίας με τα αγαπημένα μας πρόσωπα. Οι επιλογές μας ποικίλλουν, αλλά ο χρόνος μας είναι ελάχιστος για να τις απολαύσουμε. Σκοπός είναι μόνο η αύξηση της περιουσίας μας και η απόκτηση των αγαθών, που αυτό συνεπάγεται μείωση των ηθικών αξιών. Πόσο καιρό έχουμε να απολαύσουμε έναν καφέ χωρίς το άγχος των πληρωμών; Περνάμε στιγμές με τα αγαπημένα μας πρόσωπα όποτε και όσο πρέπει; Μάλλον όχι, διότι αντί να διεκδικήσουμε την ελευθερία και την απόλαυση αγαπήσαμε την ασυδοσία και το κέρδος! Έχουμε καταφέρει να κατακτήσουμε το διάστημα αλλά δεν μπορούμε να αναλύσουμε τον εσωτερικό μας κόσμο και τις πραγματικές μας ανάγκες. Δεν έχουμε καν συνειδητοποιήσει πού οδεύουμε. Δοξάζουμε το χρήμα, είναι πολλοί εκείνοι που «μετράνε» έναν άνθρωπο ανάλογα με την τσέπη του. Δηλαδή δεν έχει σημασία ο χαρακτήρας ή η ψυχοσύνθεση του  αλλά μόνο το Ε9 του, είτε οι σχέσεις είναι κοινωνικές, είτε φιλικές, είτε ερωτικές. Τόσοι κενοί είναι κάποιοι λοιπόν, τόσο χαμηλό είναι το επίπεδο τους.

Οι παλαιότεροι καταλαβαίνουν πόση μεγάλη διαφορά έχει η ποιότητα ζωής του σήμερα με του χθες. Ο νεοέλληνας σε μεγάλο ποσοστό δεν έχει καμία επαφή με την ηθική και την αξία, αλλά ακολουθεί πιστά την «συμβουλή» του ανθέλληνα Χένρυ Κίσινγκερ : «Καταστρέψτε το σύγχρονο ζωντανό Ελληνικό πολιτισμό». Μας θέλουν ψεύτικους και σκλάβους του χρήματος και κατ’ επέκταση του τραπεζικού συστήματος, το οποίο τραπεζικό σύστημα είναι στην ουσία μια απάτη (θα αναλύσουμε σε άλλο φύλλο). Ακόμα δεν τα έχουν καταφέρει 100%, αλλά αν αποκοπούμε εντελώς από τις ρίζες μας και τις ηθικές μας αξίες θα το έχουν πετύχει! Δεν θα τους αφήσουμε όμως, δεν θα πέσουμε στην παγίδα τους….

δημοσιεύθηκε από την εφημερίδα “παρατηρητής” στις  30/12/2009 Αρ.Φ. 818

TODAY’S STANDARDS 10 – MONEY AS A GOD

It could be described as the religion of the 21st century total dependence on our money, the over-consumption and materialism. Values there is no way to ever reach saturation, because the “sponsors” to ensure that constantly create new needs at a rate exponentially. If we buy the car of our dreams, just get us the need to market it as a new top model. You suddenly get the same process subconsciously to want it, that process will never end because this is the purpose, to our “persuading” the materialism putting aside the real values of life.

The over-consumption in recent decades with the helping hand other than what the TV is getting frightening proportions. There is no serial which the protagonists are not rich or famous or to have a wardrobe of 10 people and amenities such as fast car and mobile art. They were jealous, we want to look like, not thinking what kind of psychology that have experienced situations in their daily lives. We are interested in a large percentage of materialism and satisfaction with the so-called shopping therapy. Only if you spend shopping will calm down by the problems that concern us. But this is nothing other than …. an illusion. How many times have we boast about our new dress or handbag who happen to produce a “famous” who is “famous” because the media have contributed to the “promotion”. Housing has been replaced by a car – spent heavily on a car that easily could be invested at home!

We, the humans have been changed a lot. We live to work and to have everything presented to us as useful, so much so that we do not have the necessary time to enjoy the everyday moments of happiness with our loved ones. Our choices vary, but our time is far too small to enjoy. The purpose is only to increase our wealth and the acquisition of goods, which implies a reduction of moral values. How long do we have to enjoy a coffee without the stress of paying? We spend moments with loved ones and when you should? Probably not, because instead we claim freedom and delight loved the irresponsibility and profit! We have managed to conquer space but can not analyze our inner world and our real needs. We do not even realize where we are going. Glorify money, many people who “count” as a man of his pocket. That does not matter the character or temperament, but only E9, whether social relations are either friendly or erotic. So are some empty then, so there is a low level.

The older they understand how much difference is the quality of life of today with yesterday’s. The modern Greeks a large proportion have no contact with the moral and value, but closely follows the “advice” of anti-Hellenic Henry Kissinger: “Destroy the modern Greek culture alive. We want false and slaves of money and hence the banking system, banking system is essentially a fraud (but more on another sheet). Still have done 100%, but if you cut off completely from our roots and our ethical values will have succeeded! We will leave but will not fall into the trap ….

published by the newspaper “Observer” on 30/12/2009 Ar.F. 818

Οι ζωές των άλλων μας απασχολούν από το 2001, την χρονιά που έκανε την εμφάνιση του το πρώτο ριάλιτυ στην Ελληνική τηλεόραση με πρωτοφανές επιτυχία. Το γνωστό σε όλους «big brother» το οποίο δεν είναι τίποτα άλλο από μια εκπομπή 12 ατόμων άγνωστων μεταξύ τους που απλά ζουν σε ένα σπίτι που παρακολουθείται από κάμερες και αποχωρούν ένας – ένας μέχρι να μείνει ο νικητής που θα πάρει το χρηματικό ποσό σαν έπαθλο. Το παιχνίδι πήρε το όνομά του από το μυθιστόρημα του Τζορτζ Όργουελ το 1984 όπου ο «μεγάλος αδερφός» παρακολουθούσε τα πάντα στο σπίτι μέσω καμερών.

Αυτού του είδους οι εκπομπές άλλαξαν με τα χρόνια, τις είδαμε δηλαδή σε πάρα πολλές «μεταλλάξεις». Το ενδιαφέρον βέβαια σημείωσε μεγάλη πτώση αλλά ακόμη ένα μεγάλο μέρος του τηλεοπτικού κοινού (ιδίως μικρές ηλικίες)  συνεχίζει να παρακολουθεί τα ριάλιτυς και να μαθαίνει τα νέα ακόμη και για την προσωπική ζωή ατόμων που στην ουσία δεν κάνουν τίποτα ούτε διακρίνονται για ένα συγκεκριμένο τους ταλέντο. Είναι όμως πρότυπα οι παίχτες των ριάλιτυς, έστω για μία σεζόν ή ακόμα και λίγες εβδομάδες. Παρακολουθήσαμε πολλά είδη των ριάλιτυς, όπως το «big brother», το «the wall», το «μπαρ», το «the gym». Επίσης παρακολουθήσαμε και κάποιες «άρρωστες» πτυχές των ριάλιτυς όπως το «extreme make-over» στο οποίο παιχνίδι γινόντουσαν πλαστικές επεμβάσεις και κέρδιζε όποιος είχε κάνει τις πιο επιτυχημένες, το ριάλιτυ «φόβου» στο οποίο οι παίχτες έμπαιναν στον ίδιο χώρο με τρωκτικά, φίδια κτλ μέχρι όσο αντέξουν (αντιμετώπιζαν τους φόβους τους ήθελαν να μας πείσουν οι εμπνευστές αυτής της άρρωστης εκδοχής ριάλιτυ). Είδαμε και το πολύ διάσημο «survivor», μετά την «φάρμα», όπου οι παίκτες τα έβαλαν με καιρικές συνθήκες, ζώντας ως πραγματικοί ναυαγοί σε ένα αφιλόξενο μέρος που εγκυμονούσε κινδύνους. Αυτή η εκδοχή τώρα σε εξελιγμένη έκδοση είναι το ριάλιτυ που έρχεται προσεχώς και λέγεται «Παταγονία». Μέχρι νύφες ζητήθηκαν μέσω αυτών των εκπομπών στο «αγρότης μόνος ψάχνει» (δεν χρειάζονται σχόλια εδώ φαντάζομαι) αλλά και μερικοί ζήτησαν σωτηρία από τα χρέη στο «για λογαριασμό σας».

Πολύ λίγες εκπομπές ριάλιτυ ξέφυγαν από αυτό το καλούπι της πάταξης της προσωπικότητας και της ενδυνάμωσης του εξευτελισμού του ατόμου. Υπήρξαν κάποιες εκπομπές (που μπορούμε να τις ονομάσουμε εξαιρέσεις) για ανάδειξη ταλέντων όπως τραγουδιστές, μοντέλα και χορευτές αλλά και παρουσιαστές. Εκεί οι παίκτες έμαθαν κάποια πράγματα όσον αφορά το επάγγελμα που ήθελαν να ακολουθήσουν και αναζήτησαν και μία ευκαιρία για να πετύχουν. Εκεί έγινε κάποια σωστή δουλειά από άτομα που έχουν γνώσεις πάνω στα αντικείμενα που προαναφέρθηκαν και αρκετά ταλέντα δεν πήγαν χαμένα. Μιλάμε όμως για ένα ποσοστό 10% καθώς το υπόλοιπο 90% απαρτίζεται από ατάλαντους και τυχαίους ανθρώπους οι οποίοι μη έχοντας τι άλλο να κάνουν είπαν να κερδίσουν λίγα λεπτά δημοσιότητας ταλαιπωρώντας εμάς που δεν τα παρακολουθούμε!!!

Οι τάσεις κατάθλιψης μετά το παιχνίδι συχνότατες, καθώς τα φώτα της δημοσιότητας δεν ήταν για πολύ. Η ισοπέδωση της ιδιωτικής ζωής μεγάλη όταν σενάρια επιστημονικής φαντασίας σε εξώφυλλα περιοδικών έκαναν την εμφάνιση τους. Αλήθεια υπάρχει λόγος για να υποστεί κάποιος αυτόν τον υπέρτατο εξευτελισμό και την αίσθηση της μηδενικής προσωπικότητας; Υπάρχει λόγος να γίνεται τόσος ντόρος για ανθρώπους της διπλανής πόρτας και την δημοσιοποίηση των προβλημάτων τους; Έχοντας όλοι μας πάρα πολλά προβλήματα και άγχη δεν υπάρχει λόγος να φορτωθούμε και αυτά των παικτών των ριάλιτυς. Θα έπρεπε να μας απασχολούν τα σοβαρότατα θέματα για την κοινωνία και για εμάς τους ίδιους από δήθεν αστραφτερές προσωπικότητες που επί το πλείστον είναι ανόητα κατασκευάσματα των ΜΜΕ για αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης από τα σοβαρά καθημερινά προβλήματα. Και το πραγματικό σύνθημα αντί του συνθήματος «ο μεγάλος αδερφός σε βλέπει» θα μπορούσε να είναι το σύνθημα «η αλήθεια και η πραγματική ζωή με τις χαρές και τα προβλήματα της είναι εκεί έξω»!!!

δημοσιεύθηκε από την εφημερίδα “παρατηρητής” στις 16/12/2009 Αρ.Φ. 816

TODAY’S STANDARDS 9 – REALITIES

The lives of others we are in 2001, the year made his first appearance in the Greek reality TV with unprecedented success. The well-known «big brother» which is nothing more than a show 12 people unknown to each other that simply living in a house that is monitored by cameras and leave one to one until you become the winner will get prize money . The game got its name from the novel by George Orwell in 1984 where the ‘big brother’ watching everything in the house via cameras.

Such emissions have changed over the years, we saw that in the many “mutations”. The course was very interesting but still fall much of the viewing public (particularly young ages) continues to monitor the reality and learn new even to the personal lives of people who essentially do nothing or to distinguish a particular talent. But standards of reality TV players, even for a season or even a few weeks. Have seen many kinds of reality, as the «big brother», the «the wall», the “bar”, «the gym». Also seen some “sick” aspects of reality as the «extreme make-over» game in which they became plastic surgery and who had made winning the most successful, the reality “fear” in which players were entering the same space with rodents, snakes etc as to afford (face their fears like to convince us the instigators of this sick version of reality). We have seen the very famous «survivor», after the “farm”, where players put on the weather, living as castaways on a real inhospitable place that pose a threat. This version now is the advanced version of reality that comes soon and is called “Patagonia”. So brides requested by such emissions in the “farmer only looking (no comments needed here I guess) and asked for some salvation from the debt” for you.

Very few emissions reality escaped this fight mold of personality and strengthening the humiliation of the individual. There were some emissions (which we can call exceptions) to highlight talents as singers, models, dancers and presenters. There the players have learned some things about the profession who wanted to follow and sought an opportunity to succeed. There was some good work from people who have knowledge on the items mentioned above and many talents are not in vain. But we are talking about a 10% and the remaining 90% are not having talent and random people who are not having anything to do said a few minutes to gain publicity make us who do not watch sick!

Trends depression after the game very often, as the spotlight was not for long. The leveling of privacy when big science fiction scenarios on covers of magazines made their appearance. Really no reason for anyone to bear this ultimate humiliation and a sense of zero personality? There is so much reason to know everything for people who live next door and the disclosure of their problems? Having all of us too many problems and anxieties there is no need to load? Should we be concerned about the serious issues for society and for ourselves by supposedly glittering personalities are mostly silly fabrications of MMEs to disorientation of the public from the serious daily problems. And the real slogan instead of the slogan “the big brother is watching us” could be the motto “truth and real life with the joys and problems is out there”!

published by the newspaper “Observer” on 16/12/2009 Ar.F. 816

Οι δύο «βαριές» βιομηχανίες που παγκοσμίως αριθμούν τρελά κέρδη και μετρούν υπέρογκα ποσά στα κέρδη τους. Και οι δύο όμως, ιδιαίτερα την τελευταία εικοσαετία, έχουν κάνει μια στροφή 180 μοιρών και έχουν σχεδόν καταστρέψει όλα όσα έχτιζαν από τα μέσα του 19^ου αιώνα. Σε αυτό δεν έχει συμβάλλει μόνο η τηλεόραση αλλά γενικά η επιβολή της αλλαγής της εποχής που επιβάλλει αυτές τις διαφορετικότητες, οι οποίες κάθε άλλο παρά σε καλό έχουν βγει.

Σαν επιστήμη χαρακτηρίζεται η μουσική και πραγματικά επιστήμη μπορούμε να την χαρακτηρίσουμε εφόσον ξέρουμε πως είναι βασισμένη στους αριθμούς. Μάλιστα πολλοί πιστεύουν πως αν ποτέ χρειαστεί να στείλουμε μηνύματα σε εξωγήινους πολιτισμούς, θα τα στείλουμε μέσω της μουσικής. Βέβαια η μουσική σαν τέχνη αριθμεί πολλές μεγαλοφυΐες όπως ο Σωκράτης, ο Πλάτωνας, ο Πυθαγόρας, ο Ρομαίν Ρολλάν, ο Καρτέσιος, ο Γκαίτε, ο Μπετόβεν, ο Βάγκνερ, ο Στραβίνσκι κ.α., καθώς, φυσικά, και τους λαούς με τα παραδοσιακά τους τραγούδια. Η μουσική αναφέρεται και ως η Απολλώνια Τέχνη, εκείνη που οι εννέα Μούσες επέλεξαν να φέρει το όνομά τους, και από την αρχαιότητα μέχρι πριν από λίγες δεκαετίες βρίσκαμε εκτός από εξαίρετους συνθέτες και καταπληκτικές φωνές. Περνώντας όμως στην δεκαετία του 1980 και αφήνοντας πίσω την δεκαετία του 60 και του 70 με τους διαχρονικούς τραγουδιστές «βρίσκουμε» πολλές αλλαγές ως προς την εμφάνιση, τον ήχο ακόμα και τους στίχους. Τις καλές φωνές έχουν αντικαταστήσει οι κιτς τραγουδιστές που θυμίζουν χριστουγεννιάτικο δέντρο και οι οποίοι κινούνται σαν κανίβαλοι στην σκηνή επιδεικνύοντας το….. ταλέντο τους (ευτυχώς χειροκροτούνται όχι από όλους μας). Τώρα δε στην δεκαετία μας έχουν «αποθρασυνθεί» εντελώς, τόσο όσο να βλέπουμε τραγουδιστές σχεδόν γδυμένους οι οποίοι αφού πλασάρονται ως πρότυπα από τα ΜΜΕ, τραγουδούν σε ρυθμούς ηλεκτρονικής μουσικής βγάζοντας μόνο κραυγές στους «χτύπους» του συνθεσάιζερ. Και αυτό περνιέται ως πρότυπο, όλοι αυτοί οι περιθωριακοί που δεν έχουν καμία σχέση με την μουσική αλλά μας επιβάλλονται με συνεχείς βομβαρδισμούς διαφημίσεων ότι είναι της μόδας. Θα μου πείτε εδώ πληρώνουμε την Eurovision και μάλιστα αδρά οι Έλληνες φορολογούμενοι, η οποία δεν προσφέρει στην ουσία τίποτα αφού ούτε τον πολιτισμό μας προβάλλει ούτε την κουλτούρα και την μουσική ιστορία μας. Άραγε πόσοι από σας ξέρουν  ότι μέχρι τις 14 Δεκέμβρη 2009 γίνονται οι αιτήσεις στην ΕΡΤ που αφορούν την ορχήστρα νέων Ευρωπαϊκής Ένωσης 2010; Αυτό δεν το πολυδιαφημίζουν, γιατί;; Αυτοί οι διαγωνισμοί θα αναδείξουν ταλέντα που με τη σειρά τους θα αναδείξουν και τον πολιτισμό μας. Πληροφορίες στο http://www.ert.gr/onee/

Στον κινηματογράφο τον πρώτο λόγο έχουν τα οπτικά εφέ. Αλλά στην εποχή μας έχουν υποστεί αλλαγές και οι ρόλοι και η πλοκή του έργου. Ξέρεις ότι παρακολουθείς ταινία ή σίριαλ της δεκαετίας μας όταν οι πρωταγωνιστές είναι σχεδόν πάμπλουτοι, μένουν σε τριάρια ή βίλλες (εννοείται δεν είναι επιπλωμένα στο ΙΚΕΑ αλλά μόνο σε ακριβά μαγαζιά), τα ταξίδια στο εξωτερικό γίνονται απλούστατα σαν να βγαίνεις βόλτα στο χωριό σου, από τις 24 ώρες της ημέρας και της νύχτας τις περισσότερες πίνουν καφέ και κάνουν βόλτες αντί να δουλεύουν (σπάνιο πράγμα). Επίσης υπάρχει στάνταρ ή ένας ομοφυλόφιλος ή ένας σεξομανής στο έργο (αυτό το έχουν σαν φυσιολογική κοινωνική ροή) και ακόμα οι ήρωες είναι δήθεν διανοούμενοι χωρίς να έχουν καθημερινά προβλήματα όπως ανεργία, δάνεια κτλ. Φυσικά οι ηθοποιοί είναι επί το πλείστον ανορεξικά μοντέλα και οι περισσότερες έχουν τα πρωτεία στις πλαστικές επεμβάσεις, οι μανάδες θυμίζουν κοριτσάκια που δεν έχουν μεγαλώσει (ο λεγόμενος παλιμπαιδισμός), και οι έφηβες φέρονται και ντύνονται σαν μεγαλογύναικα. Έχουν πάντα δίκιο, χρήματα, δόξα και ότι θέλουν το πετυχαίνουν. Σπάνια να δούμε σίριαλ ή ταινία που να αναφέρετε στα πραγματικά προβλήματα του μεγαλύτερου ποσοστού των ανθρώπων παγκοσμίως, αυτά δεν τα προβάλλουν γιατί τους χαλούν την «εικόνα» το λεγόμενο image.

Και βλέποντας όλα αυτά αναπολούμε τον δικό μας παλιό Ελληνικό κινηματογράφο, με τα μεγάλα ταλέντα που δεν φοίτησαν σε καμία Δραματική Σχολή αλλά κράτησαν επάξια τον τίτλο του πραγματικού ηθοποιού. Όποτε κλαίμε, γελάμε ή θυμόμαστε κάποια περίοδο της ζωής μας με αυτούς τους χαρακτήρες ταυτιζόμαστε, τους απλούς λαϊκούς, δικούς μας ανθρώπους της διπλανής πόρτας. Με τα προβλήματα τους και την αυθεντικότητα τους και όσες φορές και να δούμε τις παλιές Ελληνικές ταινίες και τις αντίστοιχες ξένες, δεν τις χορταίνουμε.  Αναπολούμε και τους τραγουδιστές μας με τις απίθανες φωνές που οι περισσότεροι δεν υπάρχουν πια. Αυτοί που τραγουδούσαν για την αγάπη, την μοναξιά, το χωρισμό κτλ με πραγματικούς στίχους με νόημα και όχι με στίχους που αν τους «προσέξεις» καταλαβαίνεις ότι είναι ακόμα και υβριστικοί. Η καλύτερη παρέα είναι το διαχρονικό cd , η διαχρονική ταινία!!! Αυτά έχουν ΑΞΙΑ.

δημοσιεύθηκε από την εφημερίδα “παρατηρητής” στις 2/12/2009 Αρ.Φ. 815

TODAY’S STANDARDS 8 – MUSIC AND CINEMA

The two “heavy” industries worldwide numbering crazy profits and huge sums count their profits. Both, however, especially in the last two decades, have made a turn 180 degrees and almost destroyed everything we built from the mid 19th century. This helps not only television but generally the enforcement of the change of era that requires these differences, which are far from well have come out.

As science is characterized by music and science can really be called if we know that it is based on the figures. Indeed, many believe that if you ever need to send messages to alien cultures, we will send through music. Certainly the music as an art comprises many geniuses such as Socrates, Plato, Pythagoras, Romain Roller, Descartes, Goethe, Beethoven, Wagner, Stravinsky and others, and, of course, the people with their traditional songs. The music referred to as the Apollonian art, that the nine Muses chose to bear his name, and from ancient times until a few decades we found except very complex and amazing voices. Passing but in the 1980s, leaving behind in the 60 and 70 with the longitudinal singers ‘find’ many changes in appearance, sound and even lyrics. Good voices replace the kitsch singers reminiscent Christmas tree and which move like cannibals in the scene showing their … .. talent (thankfully not applauded by all of us). Now and in the decade we have been “feeling daring” completely, so as to see singers who stripped nearly as foisted as models in the media, sing in rhythm pushing electronic music just screams to “beats” of the synthesizer. This is passed as a template, all these fringe that have nothing to do with music but we imposed constant bombardment of advertising that is fashion. You will say here pay Eurovision and even handsomely Greeks taxpayers, which does not offer essentially nothing since neither culture nor our claims culture and music history. I wonder how many of you know that until December 14, 2009 made applications to the ERT on the European Union Youth Orchestra 2010? they do not advertising it, why?? These competitions will highlight talents that in turn highlight and our culture . Information in http://www.ert.gr/onee/

In the movie the first floor are the visuals. But in our times have changed and the roles and involvement of the project. You know I watch movies or series made the decade when our protagonists are almost super-rich, live in or three-bedroom villas (ie not furnished in Ikea, but only in expensive shops), travel abroad are simply as if she goes out in your village from 24 hours of day and night to drink more coffee and stroll instead of working (a rare thing). There is also a standard or a homosexual or a sex-addict the project (that have the normal social flow) and even the heroes are supposed intellectuals without everyday problems such as unemployment, loans, etc. Of course the actors are mostly anorexic models and more have primacy in plastic surgery, mothers remind girls not grown up, and teenage lifted and dressed like women. They are always right, they have money, fame and when they want to succeed they do it. Rare to see serial or film indicate the real problems of greater proportion of people worldwide do not rely on them because they spoil the “image” so-called image.

And seeing all reminisce about our own old Greek cinema, with its large talent not attended any drama school but kept it deserved the title of the real actor. Whenever you cry, laugh or remember a period of life with these characters we identify, ordinary folk, our own people next door. With the problems and their authenticity and how many times to see the old Greek films and their respective foreign, do not get enough. Reminisce and our singers with incredible voices that most no longer exist. Those who sang about love, loneliness, separation, etc. in real meaningful lyrics, not lyrics that if the “you notice” understand that it is even offensive. The best company is timeless cd, the timeless movie! They have true value.

published by the newspaper “Observer” on 2/12/2009 Ar.F. 815