Ενημέρωση (γράφει η Δέσποινα Δημότση – debbiedim@hotmail.com)

«Πιστεύω ότι τα τραπεζικά συστήματα είναι πιο επικίνδυνα κι από στρατούς. Αν ο Αμερικανικός λαός επιτρέψει ποτέ σε ιδιωτικές τράπεζες να ελέγξουν την νομισματική κυκλοφορία οι τράπεζες και οι οργανισμοί που θα αναπτυχθούν κοντά σε αυτές θα κλέψουν την ιδιοκτησία των ανθρώπων μέχρι τα παιδιά τους να ξυπνήσουν άστεγα στον τόπο που κατέκτησαν οι γονείς τους», τάδε έφη ο Τόμας Τζέφερσον (1743-1826), Ελληνομαθής και ορθολογικός και  ο οποίος ήταν ο τρίτος πρόεδρος των Η.Π.Α. και από τους συντελεστές της Ανεξαρτησίας των Η.Π.Α., η οποία ανεξαρτησία πλέον δεν υφίσταται εφόσον όλοι μας ατομικά ή μέρος ενός κράτους είμαστε υποδουλωμένοι στο νομισματικό σύστημα το οποίο έχουν «ιδρύσει» οι τραπεζίτες! Πόσο αληθινός λοιπόν είναι ο Τόμας Τζέφερσον στις μέρες μας με μια δήλωση που έκανε αιώνες πριν και φυσικά αναφερόταν  στο σύστημα των τελευταίων αιώνων και όχι σε αυτό που πριν χιλιετίες το χρήμα χρησιμοποιούνταν διαφορετικά.

                Πηγαίνοντας λίγο πίσω το χρόνο βλέπουμε πως ενώ το 1835 είχαν καταφέρει να πληρωθούν τα χρέη στην Αμερική της τότε προγόνου της Κεντρικής Τράπεζας, με την είσοδο μας στον 20^ο αιώνα το 1907 ο Μόργκαν (της Αμερικάνικης τράπεζας J.P. Morgan) προκαλώντας  υστερία στον Αμερικανικό λαό κατάφερε να θέσει τα θεμέλια ενός νέου τραπεζικού συστήματος που μέχρι τις μέρες μας θα κατάφερνε να ελέγχει τις οικονομίες  παγκοσμίως. Κεντρική τράπεζα μιας χώρας είναι το χρηματοπιστωτικό ίδρυμα που συντονίζει τις εγχώριες τράπεζες μίας χώρας ως προς την γενική πολιτική τους και η μοναδική τράπεζα που δημιουργεί χρήμα. Επίσης είναι η μόνη τράπεζα που δικαιούται να κατασκευάσει και να διαθέσει τραπεζογραμμάτια που κυκλοφορούν σε ένα κράτος ή να δεσμεύσει τα υπάρχοντα τραπεζογραμμάτια που κινούνται στην αγορά. Ναι σωστά διαβάζετε δημιουργεί χρήμα και τραπεζογραμμάτια από … το πουθενά. Δημιουργεί στην ουσία απλά χαρτιά βάζοντας τους σύμβολα και ονομάζοντας τα νομίσματα! Επί το πλείστον τα περισσότερα χρήματα όλων μας είναι σε τραπεζικούς λογαριασμούς δηλαδή σε υπολογιστές και μόνο ένα ποσό από αυτά είναι σε χαρτονομίσματα που διακινούνται στην αγορά. Όλοι ξέρουμε όταν έχουμε στον λογαριασμό μας μεγάλο χρηματικό ποσό δεν μπορούμε να το «σηκώσουμε» όλο διότι η τράπεζα κρατάει ένα απόθεμα. Αυτό το απόθεμα το χρησιμοποιεί στην ουσία για να δανείσει σε τρίτους, βάζοντας τους τόκο (κάπως έτσι πολλαπλασιάζει η τράπεζα το χρήμα). Η εύλογη απορία είναι … που βρίσκεται το επιπλέον  χρήμα (του τόκου) για να ξεπληρώσει το δάνειο ;; απλά δημιουργείται από το πουθενά μέσω μαθηματικών εξισώσεων. Το οφειλόμενο ποσό πάντα θα ξεπερνάει το ποσό των χρημάτων που βρίσκονται σε κυκλοφορία σύμφωνα με την απλή λογική. Στην ουσία όλο το νομισματικό σύστημα είναι μια καλοστημένη απάτη, μια απάτη για να μας κρατάει δέσμιους στο σύστημα και υποδουλωμένους στο χρήμα, διότι κάθε δολάριο που έχει φύγει από την τράπεζα θα γυρίσει σίγουρα σε αυτή και με τόκο! Αναφέρω το δολάριο διότι όλο το σύστημα ξεκίνησε από την Αμερική. Επίσης σε όλο αυτό το κομφούζιο υπάρχει και ο πληθωρισμός, η μεταβολή δηλαδή του επιπέδου των τιμών, και πάντα θα υπάρχει ο πληθωρισμός όσο και να προσπαθούν να μας πείσουν για το αντίθετο διότι το σύστημα είναι φτιαγμένο έτσι ώστε κάποια πράγματα να μην αλλάζουν ποτέ.

                 Όλες οι παραπάνω μαθηματικές αναφορές είναι σίγουρα πολύ πιο πολύπλοκες και ατελείωτες αλλά είναι απαραίτητες να τις γνωρίζουμε για να κατανοήσουμε το σύστημα της δουλείας στην οποία είμαστε παγιδευμένοι. Το σημαντικότερο όλων δεν είναι η εξάρτηση του καθενός από εμάς, αλλά και η εξάρτηση μας στις τράπεζες σαν κράτος!!! Το κάθε μωρό που γεννιέται σε μία χώρα που είναι χρεωμένη, επιβαρύνεται με κάποιες χιλιάδες ευρώ που θα πρέπει να ξεπληρώσει στην Κεντρική Τράπεζα. Το πρόβλημα είναι ότι ο δανεισμός είναι συνεχόμενος, δεν θα πάμε μακριά θα μείνουμε Ελλάδα… και θα διαπιστώσουμε ότι κάθε φορά που προσπαθούμε να ξεχρεώσουμε ένας μέρος του δανείου, ταυτόχρονα ξαναδανειζόμαστε! Υπάρχει δηλαδή μία συνεχόμενη κατακόρυφη έξαρση του δανεισμού που όσο μεγαλώνει το δάνειο είναι αδύνατον να αποπληρωθεί βάσει όσων αναφέρθηκαν παραπάνω. Οπότε και μια χρεωκοπία είναι μέρος του συστήματος. Αν δεν μπορείς να ξεπληρώσεις το δάνειο χάνεις το σπίτι σου, το αμάξι σου και στην περίπτωση του κράτους τον έλεγχο των πόρων σου και την γη σου. Πολύ σοβαρό αυτό εφόσον τα μόνα πράγματα που στην ουσία έχουν αξία είναι η γη και ο χρυσός ( ο οποίος το 1933 στην Αμερική κατασχέθηκε από τους τραπεζίτες – τυχαίο;;;). Ένα καλό παράδειγμα είναι ότι πριν από λίγα χρόνια ξεπληρώσαμε τα δάνεια της επαναστάσεως του 1821. Και μην απορείτε γι αυτό, διότι ένας ακόμα τρόπος για να πλουτίσουν οι τραπεζίτες είναι και οι πόλεμοι. Και στους δυο παγκοσμίους πολέμους οι χώρες που έλαβαν μέρος δανείστηκαν για εξοπλισμό! Βεβαίως τις τελευταίες δεκαετίες γνωρίζουμε ότι δανειζόμαστε συνεχώς και φταίνε όλες οι κυβερνήσεις γι αυτό, γιατί απλά όλες δανείστηκαν υπέρογκα ποσά που αποκλείεται να καταφέρουμε να αποπληρώσουμε. Δανείζονται και ταυτόχρονα δεν αξιοποιούν πόρους όπως εναλλακτικές πηγές ενέργειας (ιδίως την ηλιακή εφόσον ζούμε σε ηλιόλουστη χώρα). Θεωρώ μεγάλη κοροϊδία το ΠΑΣΟΚ να τα ρίχνει στην ΝΔ και η ΝΔ στο ΠΑΣΟΚ εφόσον οι κυβερνήσεις αυτών δανείζονται με ταχείς ρυθμούς εδώ και 35 χρόνια!!! Είναι οι ίδιοι, δεν τα δανείστηκα ούτε εγώ ούτε κάποιος άλλος, τα δανείστηκαν οι πολιτικάντηδες μας. Θα θυμάστε οι περισσότεροι τις δύο υποτιμήσεις που «έφαγε» η Δραχμή μας πριν μπούμε στο Ευρώ. Ήταν το 1998 και το 1999, και μην εκπλήσσεστε γιατί είναι και αυτό μέρος του νομισματικού συστήματος, η υποτίμηση δηλαδή του νομίσματος! Και φυσικά είχε ήδη ξανά-υποτιμηθεί το Εθνικό μας νόμισμα και τα έτη 1953, 1981 (όταν μπήκαμε στην ΕΕ). Όλα είναι μια αλυσίδα.

                   Και επειδή ένα σύστημα δεν τείνει ποτέ προς τα άπειρο, λόγω των νόμων της φύσεως, έτσι και το νομισματικό σύστημα κάποια στιγμή θα καταρρεύσει. Είναι θέμα χρόνου να συγκεντρωθεί όλο το χρήμα και ο χρυσός στα χέρια λίγων και αυτό συνεπάγεται  πως δεν θα μείνει ούτε ένα δολάριο στην κυκλοφορία, με αποτέλεσμα την χρεωκοπία. Ακόμα και να αποπληρώναμε όλα τα δάνεια μαζί το ίδιο θα συνέβαινε, γιατί απλά έτσι είναι φτιαγμένο το σύστημα. Συμπέρασμα; Το χρήμα είναι αλληλένδετο με το χρέος και το ένα συνεπάγεται το άλλο, διότι χωρίς το ένα δεν υπάρχει ούτε το άλλο. Και φυσικά σε μια κοινωνία του χρήματος δεν υφίσταται ηθική διότι σκοπός είναι το κέρδος και μόνο το κέρδος.  «Κανείς δεν είναι πιο απελπιστικά υποδουλωμένος από εκείνον που λανθασμένα πιστεύει πως είναι ελεύθερος» όπως λέει και ο Γιόχαν Γουλφγκανγκ Βον Γκοθ. Είναι η σύγχρονη αυτοκρατορία έπειτα από πολλές άλλες (Ρωμαϊκή, Ελληνική, Βυζαντινή κτλ ), η αυτοκρατορία του υλισμού και του χρήματος. Σε αυτήν ζούμε!!!

πηγές : εφημερίδα “Το βήμα”, βικιπαίδεια.

δημοσιεύθηκε από την εφημερίδα “παρατηρητής” στις 20/1/2010 Αρ.Φ. 820

TODAY’S MONETARY SYSTEM

………………………………………………………………..

sources: newspaper “To Vima”, Wikipedia.

published by the newspaper “Observer” on 20/1/2010 Ar.F. 820

Η οικονομία περνά παγκόσμια κρίση και ενώ στην Αμερική το πρόβλημα διογκώνεται στην Ελλάδα μας καθησυχάζουν διότι οι δικές μας τράπεζες  δεν δίνουν τόσο υψηλά δάνεια και μάλιστα χωρίς τα απαραίτητα δικαιολογητικά. Γι αυτό άλλωστε ενώ οι τράπεζες έδιναν 10 δάνεια την ημέρα τώρα τα έχουν περιορίσει στα 5-10 την εβδομάδα.

            Ταυτόχρονα υπάρχει και η ανεργία και η αύξηση των επιτοκίων. Αυτό όμως που είναι το πιο σημαντικό και που κάνει πραγματικό το πρόβλημα στις τσέπες μας είναι το λεγόμενο «πλαστικό χρήμα» ή αλλιώς οι γνωστές σε όλους μας πιστωτικές κάρτες. Έχουν το μεγαλύτερο επιτόκιο και επίσης είναι και ο πειρασμός στην τσέπη μας, καλό θα ήταν λοιπόν οι αγορές με πιστωτική να αποφεύγονται και να γίνονται μόνο οι απολύτως απαραίτητες. Και το καλύτερο όλων να μειώνονται οι κάρτες από πολλές σε μία έως καμία.

               Οι ομοιότητες με το κραχ του 1929 είναι ότι ξεκίνησε από την Αμερική και ότι εφόσον τα νοικοκυριά κατανάλωναν λιγότερα χρήματα οι οικονομίες οδηγήθηκαν σε ύφεση. Τώρα όμως, εν έτη 2008, η οικονομία είναι και διαφορετική και πιο  σταθερή. Αυτό δε σημαίνει όμως ότι δεν ανησυχούμε. Διαχρονική αξία και καταφύγιο στις κρίσεις αποτελεί ο χρυσός εφόσον η αξία του είναι σταθερή αλλά και εκεί υπάρχουν μειονεκτήματα. Απαιτεί έξοδα φύλαξης και ασφάλισης.

             Το ευρώ σε σχέση με το δολάριο είναι βέβαια πιο ισχυρό αλλά καλό θα ήταν να υπάρχει λίγη προσοχή στα χρήματα μας   μέχρι να ξεπεραστεί το πρόβλημα με την κρίση της οικονομίας διεθνώς. Προσέχουμε για να έχουμε.

(6/10/2008)

δημοσιεύθηκε από την εφημερίδα “παρατηρητής” στις 15 Οκτωβρίου 2008 Αρ.Φ. 758