Skip to content

Αγκαλιάζοντας την αβεβαιότητα

Μαρτίου 15, 2016

self-confidence

Οι «ήρωες», τα τοπία και τα ηθικά διδάγματα που ξεπηδούν από ένα βιβλίο ήταν για όλους μας απλές ιστορίες σκαρφισμένες από τους συγγραφείς με σκοπό να μας ταξιδέψουν και να μας κρατήσουν συντροφιά. Οι εικόνες που πλάθονται μέσα από τα συναισθήματα των πρωταγωνιστών είναι μία προέκταση της πραγματικότητας, κάπου ίσως σε αυτό ή σε άλλο γαλαξία!!! Το ζητούμενο είναι ο καθένας μας ξεχωριστά να μπορέσει να ζήσει την δική του μοναδική πραγματικότητα. Αυτή που θα τον οδηγήσει και θα τον διδάξει…. την ζωή!

Το απαλό αεράκι του φθινοπώρου «συναντήθηκε» με το λευκό φόρεμα που είχε απλωθεί στο γωνιακό παγκάκι της κεντρικής πλατείας. Εκεί όπου η  Φωτεινή σύχναζε καθημερινά δίνοντας «ραντεβού» με ένα γράμμα, το μέσο που θα την φέρει σε επαφή με το πιο κοντινό αλλά ταυτόχρονα μακρινό πρόσωπο της ζωής της. Οι εποχές χωρίζουν τους ανθρώπους, αλλάζουν τις προτεραιότητες και δημιουργούν άλλο μέλλον απ ‘ότι φανταζόμαστε. Όλοι μαζί αλλά και ο καθένας μόνος του, τραβάει την δική του πορεία. Όπως δεν την είχε ποτέ φανταστεί…

Ανοίγοντας με αγωνία τον λευκό φάκελο με τα πολλά γραμματόσημα, βρέθηκε «αντιμέτωπη», πίσω από τις σελίδες του γράμματος, με μία πολύ όμορφη φωτογραφία. Ψηλά κτίρια και ουρανοξύστες να σκίζουν τον ουρανό που έχει παραδοθεί στα πέπλα της νύχτας. Αστέρια να ξεπροβάλλουν και ένα ολόγιομο φεγγάρι να φωτίζει μαζί με τα εκατομμύρια φώτα της πόλης! Απίστευτο συναίσθημα – αισιοδοξία, χαρά, έκσταση αλλά και μία μικρή απογοήτευση που έχουμε όλοι μας όταν βλέπουμε μία φωτογραφία μέχρι να «ζήσουμε» μέσα της και να «συναντήσουμε» τα χρώματα της!! Στο πίσω μέρος, μια αφιέρωση «Σε περιμένουμε» !!!

«Φως της ζωής μου,

Είμαι σίγουρος τώρα, αν και δεν σε βλέπω, πως είσαι σοκαρισμένη από την φωτογραφία που σου έστειλα. Δεν είναι πολύ καθαρή αλλά αντανακλά όλη σχεδόν τη φωτεινότητα της πόλης. Σου μιλάει μέσα από τα επιβλητικά κτίρια της και σε ταξιδεύει το μεγαλείο της. Δεν ξέρω τι άλλο να στείλω για να σε μεταπείσω πως εδώ είναι όντως ένας νέος παράδεισος – αδελφός του δικού μας παραδείσου με την μόνη διαφορά να σου προσφέρει αυτό το κάτι παραπάνω που ζητάς! Να είσαι προσκολλημένη στο όνειρό σου είναι ένα μεγάλο επίτευγμα αλλά το να μην του δίνεις πνοή θα μείνει πάντα μόνο στην σκέψη σου. Δεν θα υλοποιηθεί όπως του αξίζει, δεν θα αναπτυχθεί όπως εσύ θα ήθελες και δεν θα κατακτήσει τον κόσμο όπως θα μπορούσε.

Ο καθένας μας έχει την μοναδική πορεία να διανύσει που του χάραξε η μοίρα του αλλά χωρίς τις απαραίτητες αποφάσεις και τα ρίσκα είναι σαν να έχεις τον πηλό αλλά εσύ να νομίζεις ότι έχεις ήδη το πήλινο δοχείο που θα έφτιαχνες. Τίποτα δεν μετατρέπεται σε αυτό που δύναται να γίνει στην πορεία του αν δεν παρθεί η απόφαση. Θυμάσαι πως τα πρώτα δικά μου βήματα σε αυτήν εδώ την νέα Γη ήταν μικρά αλλά σταθερά. Άκουγα όμως συνεχώς όχι μόνο τη φωνή μέσα μου που έλεγε πως πρέπει να ρισκάρω για να πετύχω αλλά σίγουρα πίστεψα από πολύ μικρή ηλικία πως όποιος αξίζει κάτι σίγουρα το έχει πιστέψει αλλά και διεκδικήσει, για να το κερδίσει.

Λαμβάνω τα γράμματα σου πάντα με την ίδια αγωνία  μήπως διαβάσω την νέα σου τολμηρή απόφαση, η οποία δεν έρχεται ποτέ. Δεν απογοητεύομαι όμως γιατί η μακρινή απόσταση δεν συνεπάγεται πως ξεχνάμε τους δικούς μας ανθρώπους. Χίλιες φορές να είναι πάντα δίπλα σου αυτός που βρίσκεται πολύ μακριά σου, παρά να έχεις κοντά σου μόνο το σώμα κάποιου ενώ η ψυχή του και η καρδιά του βρίσκεται αλλού.

Την άλλη βδομάδα σκέφτηκα να κάνω κάτι extreme για να γιορτάσω τα γενέθλιά μου. Κανόνισα με τους φίλους εδώ να τολμήσουμε μία εκδρομή στο βουνό και να δοκιμάσουμε να διανυκτερεύσουμε σε ένα σαλέ εκεί. Δεν ξέρω αν μας βγει και η διανυκτέρευση αλλά είναι σίγουρο πως όλη η μέρα θα μας αφήσει μία ευχάριστη ανάμνηση καθώς θα έχουμε κερδίσει μία περιπέτεια σε ένα μέρος που δεν έχουμε ποτέ στο παρελθόν εξερευνήσει. Στο επόμενο γράμμα θα έχω φωτογραφία από την «ντόπια» υπέροχη φύση για να σου δείξω και μια άλλη πλευρά αυτής της χώρας!!!

Σε φιλώ»

Η πρώτη σκέψη της ήταν «Τι κάνω εγώ εδώ;» για να απαντηθεί αυτόματα «Ε και; Να σηκωθώ να φύγω και να αλλάξω τη ζωή μου χωρίς να ξέρω τι θα μου ξημερώσει; Ας μείνω λίγο ακόμα και βλέπουμε». Όταν οι αντίθετες σκέψεις κάνουν «πάρτυ» στο κεφάλι σου είναι σαν να θέλεις να βρεις την ψυχική σου ηρεμία ενώ βρίσκεσαι σε μία λεωφόρο. Ο τολμηρός θα ζήσει περίπου εφτά διαφορετικές ζωές σε μία ενώ ο «σταθερός» θα ζήσει την δική του ζωή μόνο και αυτήν πολύ συμβατικά. Θα είναι σίγουρος όμως ότι όλα είναι ρουτίνα μεν αλλά ασφαλή. Οι εφτά διαφορετικές ζωές σε μία όμως είναι μία αστείρευτη πηγή γνώσης και σοφίας. Δύσκολη η φιλοσοφία. Δεν κάνει για την Φωτεινή. Αυτή έχει μάθει να σηκώνεται το πρωί, να πηγαίνει στη δουλειά της με το αυτοκίνητο της, το απόγευμα να το περνάει στην καφετέρια με φίλες ή στο γυμναστήριο και τα βράδια να βλέπει ταινίες παίρνοντας ρεπό από το πρόγραμμα της το σαββατοκύριακο όπου θα βγει για ποτό. Αυτή είναι η ζωή της όλο το χρόνο πλην μίας βδομάδας που θα πάει διακοπές έχοντας μαζέψει χρήματα, για να ξεκουραστεί και να επιστρέψει στην ρουτίνα της. Και κάπως έτσι ….. θα ζει. Ή θα φυτοζωεί; Τουλάχιστον είναι σαββατόβραδο. Θα βγει με την παρέα της στο γνωστό στέκι, θα βάλει τα φορέματά της και θα στολιστεί για να διασκεδάσει. Πρέπει το σαββατοκύριακο να περνάμε καλά για να μπορέσουμε να «αντιμετωπίσουμε» την εβδομάδα που απειλητικά μας δείχνει το πρόσωπό της ξεπροβάλλοντας  τη Δευτέρα.

«Excuse me Miss. Where exactly is the National Gallery?»

Τόσο βυθισμένη στις σκέψεις της είναι η Φωτεινή που τρομάζει με την ευγενική ερώτηση του κυρίου που έχει κάτσει δίπλα της στο παγκάκι και προσπαθεί να βγάλει άκρη στον χάρτη της πόλης.  «Let me show you, sir» και «οπλίζοντας» τα άπταιστα Αγγλικά της ξεκινάει μία ιστορική ανάλυση της πόλης καθώς και δίνοντας πληροφορίες για το που βρίσκονται όλα τα μουσεία. Αστέρι στα Αγγλικά της η Φωτεινή, όπως και στα λογιστικά τα οποία δουλεύει σχεδόν μια δεκαετία. Πολύ περήφανη για τις γνώσεις της αλλά και τον εαυτό της που μέσα σε πολύ μικρό διάστημα έχει καταφέρει όσα έχει. «Από πού είστε, κύριε; Τόση ώρα μιλάμε και αυτή η απορία δεν μπορεί να βγει από το μυαλό μου» συνεχίζοντας να μιλάει στ’ Αγγλικά η Φωτεινή. «Από πολύ μακριά κούκλα μου. Πολλά μίλια μακριά από την πατρίδα αλλά βλέπεις η ζωή μας τα έφερε διαφορετικά. Οι καταστάσεις μας ανάγκασαν, για να πραγματοποιήσουμε το κάτι παραπάνω στο όνειρο μας, να μεταναστεύσουμε. Όταν έρχεται η στιγμή να αποφασίσεις τι θέλεις να ζήσεις και ποιες προοπτικές έχεις, αν και δύσκολη η απόφαση, πρέπει να αφήσεις τις απαντήσεις να σε οδηγήσουν. Μόνο έτσι θα μπορέσεις να καταλάβεις ποιο είναι το σωστό. Βέβαια τα εστιατόρια που άνοιξα το ένα μετά το άλλο βοήθησαν και την οικονομική μου κατάσταση. Βελτιώθηκε γιατί οι κόποι μου έπιασαν τόπο και τώρα πλέον κάθε χρόνο επισκέπτομαι την Ελλάδα με την ίδια πάντα αγωνία γιατί μου λείπει πολύ. Δυσκολεύτηκα να αποφασίσω τότε. Αν έμενα εδώ θα απολάμβανα συνεχώς τον ήλιο και τη θάλασσα αλλά δεν θα μάζευα αρκετά χρήματα για να μπορώ να ταξιδέψω σε όλο τον κόσμο. Βέβαια δεν έκανα το γύρο του κόσμου σε ογδόντα μέρες όπως ο Φιλέας Φογκ αλλά κέρδισα το στοίχημα με τον εαυτό μου». Βάζουν τα γέλια και οι δύο. Το πόσο γρήγορα πέρασε η ώρα να μιλούν και οι δυο τους για την Ελλάδα, την ξενιτιά, την οικονομία και τις προσωπικές τους εμπειρίες ούτε που το κατάλαβαν.

Το ρολόι της πόλεως χτυπάει εννέα ακριβώς και η Φωτεινή, σαν να διαπέρασε το σώμα της ηλεκτρικό ρεύμα, τινάζεται και ψάχνει στην τσάντα της το ρολόι της για να δει αν όντως πήγε τόσο αργά. «Χίλια συγνώμη αλλά πρέπει να φύγω, πήγε ήδη αργά και δεν θα προλάβω να ετοιμαστώ για το βράδυ. Είναι αγένεια να αργήσω στο ραντεβού με τις φίλες μου» και σηκώνοντας από το παγκάκι η υπέροχη φωτογραφία πέφτει μπροστά στα πόδια του επισκέπτη, ο οποίος την πιάνει για να της την δώσει. «Η πόλη μου» αναφωνεί γεμάτος ζωντάνια. «Η πόλη σας;» ρωτάει γεμάτη έκπληξη η Φωτεινή. «Δηλαδή ζείτε εκεί; Δηλαδή τόση ώρα όσα λέγαμε είχαν ως κέντρο την συγκεκριμένη πόλη; Ο φίλος μου ζει εκεί το τελευταίο διάστημα, μου περιγράφει όσα βλέπει αλλά δεν μπορώ να πάρω την απόφαση να πάω». «Δεν χρειάζεται να πας κάπου και να μείνεις για πάντα Φωτεινή. Αρκεί μέσα από ένα ταξίδι να πάρεις όσα θετικά στοιχεία μπορείς που θα σε βοηθήσουν μετέπειτα στην δική σου πορεία. Οι πορείες όλων μας δεν μπορεί να είναι ίδιες. Αρκεί όμως να διασταυρωθούν έστω μία φορά για να μας περάσουν τα μηνύματα που πρέπει. Όπως η σημερινή μας συνάντηση για παράδειγμα. Φαίνεται τυχαία, αλλά δεν είναι. Είχε τον δικό της λόγο για να συμβεί. Ορίστε η διεύθυνση μου. Αν αποφασίσεις να έρθεις για λίγες μέρες, θα χαρώ πολύ να σου κάνω το τραπέζι εγώ και η οικογένειά μου».

Παίρνοντας την κάρτα με την διεύθυνση και αποχαιρετώντας τον νέο της φίλο, η Φωτεινή ξεκινάει να παίρνει το δρόμο προς το σπίτι για να ετοιμαστεί για την αποψινή βραδιά. Περνώντας έξω από το πολυκατάστημα της γειτονιάς βλέπει την υπέροχη, στολισμένη για τα Χριστούγεννα βιτρίνα. Στο κέντρο φιγουράρει ο Άγιος Βασίλης ο οποίος φορτώνει στο έλκηθρο του γλυκά και σοκολάτες. «Αυτό το χρυσό κουτί το οποίο περιέχει σοκολατάκια είναι μια πολύ καλή ιδέα για να μετατραπεί, αφού φαγωθούν τα σοκολατάκια, σε κουτί γραμμάτων. Θα περιέχει τα γράμματα που του έχω στείλει και θα θυμάται και μένα γιατί πάντα διαγωνιζόμαστε ποιος θα φάει πρώτος τα περισσότερα. Ναι, αξίζει να το πάρω. Χωράει στη βαλίτσα και κάνει για προ-δώρο γενεθλίων. Το κανονικό δώρο θα είναι η παρουσία μου εκεί. Εξάλλου δεν θα πάω για πάντα, μόνο για λίγες μέρες που το γραφείο θα είναι κλειστό. Ας είναι καλά η πιστωτική κάρτα που θα «αντέξει» το βάρος του εισιτηρίου. Εξάλλου, είπαμε δεν πάω για πάντα.  Εκτός …. αν αποφασίσω στο τέλος πως μου ταιριάζει να μείνω εκεί, έστω για λίγο»

Φορώντας το μεγαλύτερο χαμόγελό της και έχοντας ως σύμμαχο την καλή της διάθεση μπαίνει στο κατάστημα. «Θα ήθελα το χρυσό κουτί με τα σοκολατάκια της βιτρίνας. Για δώρο. Και επειδή είναι έκπληξη θα ήθελα για περιτύλιγμα αυτό που βλέπω με τα ασημί γράμματα που λέει «Guess who»!!!

 

Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: