Skip to content

τελικά πήγαμε στο φεγγάρι;

Μαρτίου 4, 2010

Ήταν ο «περίπατος» του Νιλ Άμστρονγκ στη Σελήνη «ένα μικρό βήμα για τον άνθρωπο, ένα τεράστιο βήμα για την ανθρωπότητα»; Ή ήταν ένα τεράστιο ακόμα βήμα της ΝΑΣΑ για την εξυπηρέτηση συμφερόντων και την συγκάλυψη συνομωσιών; Το μόνο σίγουρο είναι ότι την 21η Ιουλίου 1969 το βήμα του Νιλ έταξε τον …. ουρανό με τα άστρα στην Αμερική και σε όλη την υφήλιο, με εκατομμύρια ανθρώπους είτε καρφωμένους σε τηλεοπτικές οθόνες είτε στα ραδιόφωνα τους. Αλλά όπως τα διαμάντια και τα κάρβουνα ανήκουν στην «οικογένεια» του άνθρακα, έτσι και πολλές φορές ότι λάμπει δεν είναι χρυσός αλλά μια απλή απομίμηση.

              Είναι Μάιος του 1961 όταν ο πρόεδρος Κένεντυ στην προσπάθεια του να ανατρέψει το αρνητικό κλίμα που επικρατεί με την αποτυχημένη ανατροπή του Κάστρο δηλώνει ότι : πριν από το τέλος της δεκαετίας η Αμερική να έχει πατήσει στη Σελήνη. Είναι σημαντικό επίσης ότι αυτήν την περίοδο ο Ψυχρός Πόλεμος βρισκόταν στην αποκορύφωση του με την κόντρα των ΗΠΑ και ΕΣΣΔ να έχει «μεταφερθεί» και στο διάστημα. Είναι η εποχή που η μισή Ινδία πεινάει και η Αμερική εργατική τάξη αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα. Ένα «διάλειμμα» γι αυτόν τον κόσμο, ήταν το ταξίδι στο φεγγάρι.

             Όμως δεν… «σεληνιάστηκαν» όλοι με αυτό το ταξίδι. Μόλις λίγα χρόνια μετά την προσσελήνωση γράφτηκαν τα πρώτα σχόλια που θέλουν όλη αυτή την φιέστα να έχει «γυριστεί» σε στούντιο!!! Το 1974 πρώτος ο Μπιλ Κέισινγκ γράφει το βιβλίο «δεν πήγαμε ποτέ στο φεγγάρι» με δυνατά επιχειρήματα, του οποίου το παράδειγμα ακολουθούν και άλλοι όπως ο Αμιτάι Ετζιόνι. Ήταν ο πρώτος ο Κέισινγκ που επισήμανε την σημαία που κυματίζει ενώ δεν θα έπρεπε αφού στο φεγγάρι δεν φυσάει αεράκι, την έλλειψη κρατήρα κάτω από το διαστημόπλοιο ενώ θα έπρεπε να υπήρχε εφόσον το διαστημόπλοιο προσσεληνώθηκε, την απουσία αστεριών στον ουρανό, τις λάθος φωτοσκιάσεις και φυσικά την φωτογραφία του αστροναύτη η οποία είναι τραβηγμένη από ψηλά και ταυτόχρονα καθρεφτίζεται στο κράνος του….. ο φωτογράφος (φωτό1).  Επίσης την ώρα που ο Νιλ Άμστρονγκ πατάει εκεί που δεν έχει πατήσει ποτέ άνθρωπος, ποιος τραβάει την εν λόγο φωτογραφία;;; η οποία φωτογραφία βέβαια είναι πολύ καλή, εφόσον ένα μέρος του ήλιου πέφτει από δεξιά αλλά και η άλλη πλευρά του αστροναύτη είναι πολύ καλά φωτισμένη σε σημείο παρεξηγήσεως. Μην ξεχάσουμε και την πλαστή πατημασιά, η οποία για να δημιουργηθεί χρειάζεται υγρασία στο έδαφος! Σε όλα αυτά τα ερωτήματα προσπάθησε να απαντήσει η ΝΑΣΑ ανεπιτυχώς καθώς οι δικαιολογίες περί «σελληνιακό αεράκι» ήταν μάλλον κακόγουστο αστείο για μικρά παιδιά!

             Ή μήπως τα πράγματα δεν έγιναν ακριβώς έτσι; Μήπως πήγαμε στο φεγγάρι αλλά εκεί οι αστροναύτες ήρθαν αντιμέτωποι με νέα δεδομένα που δεν έπρεπε ποτέ να αποκαλυφθούν; Ή μήπως οι Αμερικανοί επιστήμονες χρησιμοποίησαν όλα αυτά τα οπτικά εφέ τα οποία κατέχουν πολύ πριν βγουν στο Χόλυγουντ για να στήσουν μια τεράστια οφθαλμαπάτη; Με την γνώση μας για τους ωκεανούς της γης να μην ξεπερνά αυτό του μονοψήφιου αριθμού πως είναι δυνατόν να πήγαμε στο φεγγάρι με τόσο μεγάλη επιτυχία, αναρωτιούνται κάποιοι, και έχουν δίκιο. Έχουμε καταφέρει να φωτογραφήσουμε τον Άρη και να μάθουμε τα μυστικά του αλλά στο μεγαλύτερο βάθος των ωκεανών ακόμα δεν έχουμε καταφέρει να φτάσουμε για να λύσουμε πολλά ερωτήματα της γαίας. Υπάρχει ακόμα και το ερώτημα σχετικά με την σχέση ανθρώπου και συμπαντικής ακτινοβολίας. Οι αστροναύτες του Apollo δε θα μπορούσαν να έχουν ταξιδέψει στη Σελήνη, καθώς μια γιγάντια ζώνη από θανατηφόρα διαστημική ακτινοβολία θα τους είχε εξοντώσει. Σύμφωνα με τον Millard, οι επονομαζόμενες ζώνες Van Allen, όπου το μαγνητικό πεδίο της Γης συλλέγει την ηλιακή ακτινοβολία, θα ήταν επικίνδυνες μόνο εάν οι άνθρωποι ήταν εκτεθειμένοι σ’ αυτές για αρκετές ημέρες. Αλλά η βόλτα των αστροναυτών κράτησε μόνο λίγες ώρες και η ακτινοβολία που δέχτηκαν δεν ήταν περισσότερη από αυτή μιας απλής ακτινογραφίας. Μπορείς να περάσεις μέσα από αυτήν με αρκετή ασφάλεια, φτάνει να μην εκτεθείς για πολύ χρόνο, σχολιάζει ο Millard.

               Στο μόνο που όλοι συμφωνούν, είναι τα πολλά μυστικά που κρύβει η ΝΑΣΑ και οι πολλοί ξαφνικοί θάνατοι αστροναυτών της αλλά και η μανία της Αμερικής να είναι η χώρα της υπερβολής και της πρωτιάς σε όλα τα θέματα. Με τα συμφέροντα και τα χρήματα που παίζονται να είναι πολλά, δεν τίθεται θέμα αμφισβήτησης. Ίσως τελικά ο Νιλ και η παρέα του να έκαναν πρεμιέρα σε ένα στούντιο, την απόλυτη υπερπαραγωγή του 20ου αιώνα που θα ζήλευε το Χόλυγουντ και που λέγεται «πήγαμε στο φεγγάρι με απόλυτη επιτυχία και φυσικά ΠΡΩΤΟΙ απ’ όλους» 

Πηγές : Αμιτάι Ετζιόνι – «the moon – doggle : domestic and international implications of the space race», Μπιλ Κέισινγκ – «δεν πήγαμε ποτέ στο φεγγάρι».

δημοσιεύθηκε από την εφημερίδα «παρατηρητής» στις  3/3/2010 Αρ.Φ. 826

FINALLY, DID WE GO TO THE MOON?

He was the «walk» by Neil Amstrongk the moon «one small step for man, one giant leap for mankind»? Or was it still a huge step for the NASA customer interest and to cover up conspiracies? Be sure that 21 July 1969, Neil set by step of the …. sky with the stars in America and throughout the world, with millions of people either nailed to TV screens or in their radios. But like the diamond and charcoal are the «family» of coal, so many times that glitters is not gold but a mere imitation.

………………………………………………………….    ……………………………………………………………….

Sources: Amitai Etzioni – «the moon – doggle: domestic and international implications of the space race», Bill Keisingk – «not never went to the moon.

published by the newspaper «Observer» on 3/3/2010 Ar.F. 826

Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: